Summorum Pontificum

Benedictus PP. XVI

Litterae Apostolicae
MOTU PROPRIO DATAE

Summorum Pontificum

Summorum Pontificum cura ad hoc tempus semper fuit usque, ut Christi Ecclesia Divinae Maiestati dignum cultum offerret, «ad laudem et gloriam nominis Sui» y otros «utilitatem ad totius Ecclesiae Sanctae Suae».

Ab immemorabili sicut etiam in futurum tempore, servandum principium est iuxta «quod Ecclesia unaquaeque particularis CONCORDARE debet cum Ecclesia universali no solum quoad fidei et doctrinam sacramentalia signa, sed etiam quoad universaliter acceptos usus ab et apostolica traditione continua, qui sunt servandi solum ut errores no vitentur, verum etiam ad tradendam integritatem fidei, quia lex orandi Ecclesiae eius legi respondet credendi » [1] .

Inter pontífices debitam qui talem adhibuerunt Cúram, nomen excellit sancti Gregorii Magni, qui tam quam fidem thesaurós Catholicam culto culturae ca un Romanis en saeculis praecedentibus cumulatos novis Europae populis curavit transmittendos. Sacrae tam Liturgiae Missae Sacrificii quam Officii Divini formam, infección urinaria en celebrabatur Urbe, definiri iussit conservarique.Monachos quoque et moniales Maxime fovit, qui sub Regula Sancti Benedicti militantes, ubique cum simultánea annuntiatione Evangelii illam quoque saluberrimam Regulae sententiam vita sua illustrarunt, «ut operi Dei nihil praeponatur» (cap. 43). Tali Modo sacra Liturgia morem Romano secundum fidem et solum no pietatem sed et multarum culturam fecundavit gentium. Utique Constat Liturgiam LatinAm variis suis Formis Ecclesiae en Aetatis ómnibus christianae saeculis permultos Sanctos en vita espirituali stimulasse Populos tot atque en religionis virtute roborasse fecundasse pietatem ca eorundem.

Ut autem Sacra Liturgia hoc munus efficacius expleret, plures alii Romani decursu Pontífices saeculorum peculiarem impenderunt sollicitudinem, entre quos también resalta Sanctus Pío V, qui pastorali cum magno estudio, exhortante Concilio Tridentino, totum innovavit cultum Ecclesiae, librorum liturgicorum emendatorum et «normam anuncio Patrum instauratorum editionem »curavit eosque Ecclesiae latinae Usui Dedit.

Inter Ritus romani Libros liturgicos Patet eminere Missale Romanum, quod en succrevit urbe romana, assumpsit atque saeculis succedentibus Formas gradatim, cum illa quae en similitudinem generationibus Vigente recentioribus habent magnam.

« Véase idem omnino propositum Pontífices progrediente tempore Romani persecuti sunt, cum ad novas aetates accommodaverunt aut liturgicos librosque rito, CA cum Deinde determinaverunt hoc ineunte nostro saeculo ampliorem iam complejidades redintegrationem sunt servanda » [2] . Sic vero egerunt Decessores nostri Clemente VIII, Urbano VIII, sanctus Pío X [3] , Benedicto XV ,Pío XII beato et Ioannes XXIII .

autem temporibus Recentioribus, Concilium Vaticanum exPressit desiderium II, ut et debita observantia reverentia divinum cultum omnes denuo instauraretur ca necessitatibus nostrae Aetatis aptaretur. Desiderio motus Quo, predecesor noster Summus Pontífice Pablo VI liturgicos instauratos Libros y otros innovatos partim Anno 1970 latinae approbavit Ecclesiae, qui permultas terrarum ubique en Linguas vulgares conversi, Episcopis ab atque un Fidelibus sunt et libenter recepti sacerdotibus. Ioannes Paulus II , editionem typicam tertiam Missalis recognovit Romani. Sic Romani operati Pontífices ut sunt «hoc cuasi aedificium rursus […] liturgicum, dignitate splendidum et concinnitate» appareret [4] .

Aliquibus autem pauci en regionibus Haud fideles antecedentibus Formis liturgicis, culturam eorum et quae tam profunde imbuerant spiritum, Tanto amore et affectu adhaeserunt et adhaerere pergunt, ut Summus Pontifex Ioannes Paulus II, horum fidelium motus cura pastorali, anno 1984 especialización Indulto “abhinc annos Quattuor “, un Congregatione pro Cultu Divino exarato, facultatem concessit utendi Missali Romano una Ioanne XXIII Anno 1962 edito; autem Anno 1988 Ioannes Paulus II iterum, litteris Apostolicis ” Ecclesia Dei “Datis Motu proprio, episcopos exhortatus talem facultatem est ut et finales Generosa en favorem omnium fidelium Identificación adhiberent petentium.

Instantibus precibus iam fidelium horum un Praedecessore Nostro Ioanne Paulo perpensis diu II, auditis etiam un Nobis Patribus Cardinalibus en Concistorio morir XXIII mensis martii anni 2006 Habito, ómnibus perpensis madura, invocato Spiritu Sancto et Dei freti auxilio, praesentibus litteris Apostolicis sequuntur DECERNIMUS quae:

Arte. 1. Missale Romanum un promulgatum Paulo VI ordinaria expressio “Legis orandi” Latini Ecclesiae rito catholicae est autem Missale Romanum un S. Pío V promulgatum et B. Ioanne editum denuo XXIII habeatur Extraordinaria uti expressio eiusdem “Legis orandi” Ecclesiae venerabilem ob-et-et antiquum debito eius usum gaudeat honore. expressiones Hae duae “legislación orandi” Ecclesiae, inducent vero Minime en divisionem “legislación credendi” Ecclesiae; dúo enim sunt usus unici romani rito.

Proinde Missae Sacrificium, editionem iuxta typicam Missalis Romani una B. Ioanne XXIII Anno 1962 promulgatam et abrogatam numquam, uti formam extraordinariam Liturgiae Ecclesiae, Licet celebrare. Conditiones vero un documentis antecedentibus “abhinc annos Quattuor” et “Ecclesia Dei” huius pro usu statutae Missalis, sequitur ut substituuntur:

Arte. 2. En celebratis sine populo señora, sacerdos quilibet Latini rito catholicus, saecularis SIVE religiosus SIVE, aut potest Missali Romano Ioanne un beato Papa XXIII Anno 1962 edito, aut Missali Summo Pontifice Romano una Paulo VI anno 1970 promulgato uti et qualibet quidem morir, EXCEPTO Triduo Sacro. talem ad unum secundum celebrationem alterumve Missale, nulla sacerdos licentia eget, ncop Sedis Apostolicae ncop Ordinarii generis.

Arte. 3. Si communitates Institutorum vitae consecratae atque Societatum vitae apostolicae iuris SIVE pontificii SIVE dioecesani quae en celebratione conventuali seu “communitatis” en oratoriis propriis celebrationem iuxta Sanctae Missae editionem Missalis Romani Anno 1962 promulgatam cupiunt habere, Licet eis Identificación. Si communitas SINGULA aut totum Institutum vel Societas cuentos celebrationes saepe habitualiter vel vel vult perficere permanenter, resolución de una Superioribus maioribus iuris et secundum normam ad leges et Statuta particularia decernatur.

Arte. 4. celebrationes Anuncio Sanctae Missae de quibus supra en el art. 2 admitti possunt, servatis de iure servandis, etiam Christifideles qui sua petunt sponte Identificación.

Arte. 5, § 1. En paroeciis, ubi fidelium coetus traditioni Liturgicae adhaerentium antecedenti exsistit stabiliter, eorum parochus anuncio petitiones celebrandam Sanctam Missam iuxta ritum Missalis Romani Anno 1962 editi, suscipiat libenter. Ipse Harmonice videat ut concordetur bonum horum fidelium ordinaria cum paroeciae pastorali cura, sub regimine Episcopi ad 392 canonis normam, discordiam vitando et totius Ecclesiae fovendo unitatem.

§ 2. Celebratio secundum potest Missale B. Ioannis habere Locum XXIII diebus ferialibus; Dominicis autem et festis etiam Una celebratio huiusmodi fieri potest.

§ 3. seu Fidelibus sacerdotibus petentibus Identificación, celebrationes parochus, hac en forma Extraordinaria, etiam permittat en peculiaribus adiunctis, matrimonia sunt IU, exsequiae celebrationes aut occasionales, verbi gratia peregrinationes.

§ 4. Sacerdotes Missali B. Ioannis XXIII utentes, idonei esse debent iure ac impediti no.

§ 5. En ecclesiis, quae sunt no ncop paroeciales ncop conventuales, ecclesiae Rectoris est licentiam concedere de condición supra.

Arte. 6. En Missale iuxta señora B. Ioannis XXIII celebratis populo cum Lectiones possunt proclamari lengua vernacula etiam, utendo ab editionibus Sede Apostólica recognitis.

Arte. 7. Ubi aliquis laicorum fidelium coetus, de arte en quo. 5, § 1 petita un parocho obtinuerit no, de re certiorem faciat Episcopum dioecesanum. Episcopus rogatur ut enixe eorum optatum exaudiat. Si Ille de anuncios huiusmodi providere no vult celebrationem anuncio resolución Pontificiam Commissionem “Ecclesia Dei” referatur.

Arte. 8. Episcopus, qui vult providere laicorum huiusmodi christifidelium petitionibus, ob Varias sed impeditur Causas, reales Pontificiae Commissioni “Ecclesia Dei” potest committere, quae ei et consilium Dabit Auxilium.

Arte. 9, § 1. tema parochus, beneficios perpensis ómnibus, licentiam concedere potest utendi rituali antiquiore en administrandis sacramentis Baptismatis, matrimonii, Poenitentiae et Infirmorum Unctionis, bono animarum suadente Identificación.

§ 2. autem Ordinariis facultas conceditur celebrandi Confirmationis sacramentum utendo Pontificali Romano Antiquo, bono animarum suadente Identificación.

§ 3. Clericis Fas est etiam in sacris constitutis uti Breviario Romano una B. Ioanne XXIII Anno 1962 promulgato.

Art. 10. Fas est loci Ordinario, iudicaverit opportunum si, normam paroeciam personalem anuncio canonis 518 pro celebrationibus iuxta formam romani rito antiquiorem aut erigere Nominare rectorem cappellanum vel, servatis de iure servandis.

Arte. 11. Commissio Pontificia “Ecclesia Dei”, un Ioanne Pablo II anno 1988 erecta [5] , suum pergit adimplere munus.

Quae formam Commissio, officia et Normas agendi habeat, quae Romano Pontífice ipsi attribuere voluerit.

Arte. 12. Eadem Commissio, Gaudet facultates ultra iam quibus, auctoritatem Sanctae Sedis exercebit, vigilando de observantia et dispositionum Harum applicatione.

Quaecumque vero un Nobis hisce litteris Apostolicis Motu proprio Datis sunt decreta, ea omnia firma esse ac proporcional et al morir décima quarta Septembris huius anni, en Festo Exaltationis Sanctae Crucis, iubemus servari, contrariis quibuslibet no obstantibus rebus.

Datum Romae, apud Sanctum Petrum, mueren Septima mensis Iulii, Anno Domini MMVII, Pontificatus ter Nostri.

Benedictus PP. XVI


[1]  Institutio generalis Missalis Romani , tertia Editio, 2002, 397

[2]  Ioannes Paulus PP. II, Litt. . AP Vicesimus Quintus annus (4 Decembris 1988), 3: AAS 81 (1989), 899.

[3] Ibid.

[4] S. PP Pío. X, Litt. Ap. Motu proprio datae Abhinc dúos annos (23 Octobris 1913): AAS 5 (1913), 449-450; cfr Ioannes Paulus II, Litt. . AP Vicesimus Quintus annus (4 Decembris 1988), 3: AAS 81 (1989), 899.

[5]  Cf. Ioannes Paulus PP. II, Litt. AP. Motu proprio datae Ecclesia Dei (2 Iulii 1988), 6: AAS 80 (1988), 1498.

Un pensamiento en “Summorum Pontificum

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s